ZinDan.net

Vakti zamanında Ä°stanbul’da Sarayburnu ile Büyükada arasında 2 kiÅŸilik kayığıyla bir çeÅŸir taksicilik yapan Ali isminde yiÄŸit mi yiÄŸit, yakışıklı mı yakışıklı , çapkınlığıyla da dillere destan bir kayıkçı varmış. MüÅŸterileri çoÄŸunlukla son vapura yetiÅŸmesi asla mümkün olmayan, Büyükada’da yaÅŸayan Kumkapı meyhanelerinin gayrimüslim konsomatrisleriymiÅŸ.  Konsomatris dediysek, sakın ola umum hane kadını ile karıştırılmaya…

Dönemin konsomatrisleri, efkar dağıtılan meyhane ve pavyon sofraları müdavimlerini daha ilk kadehi yudumlamadan sarhoÅŸ edecek kadar guzel ve bir o derece de namuslularmış. MüÅŸteriyle iliÅŸkileri sadece ve sadece müessesenin onları kolayca sövüÅŸleyebileceÄŸi kıvama kadar sarhoÅŸ etmekmiÅŸ.

Lakin bu kadınların ortak yanları varmış ki, o da bizim Kayıkçı Ali’ymiÅŸ.

Ali’nin kayığına binip de, Büyükada’ya varmadan, Heybelinin hemen arkasında mehtap altında, dalga üstünde Ali’nin tezgahından geçmeyen yokmuÅŸ. Ali de Ali’ymiÅŸ hani…

Öylesine bir çekiciliÄŸi varmış ki, kayığına müÅŸteri olup da kürek çeken kaslı kollarını, ayışığında parlayan kavruk tenini gören daha Kınalı’ya bile varmadan Ali’nin karşısında bir mum gibi eriyormuÅŸ.

Eee, Kayıkçı Ali de müÅŸteri velinimettir anlayışıyla hiç birine hayır demiyor sessizce iÅŸini görüyor, velakin kayıkta olanı biteni asla ve asla hiç bir mecliste mevzu bahis etmiyormuÅŸ. Günlerden bir gün, Çukurova’nın güzelliÄŸi ve dirayeti dillere destan, uÄŸrunda bıçaklar çekilen kurÅŸunlar atılan, mekanlar basılan Afet-i Devran Neriman’ı Kumkapı’nın en ünlü meyhanelerinden birine transfer olmuÅŸ. Bu Neriman; Venüs kadar güzel, lakin Rahibe Teresa kadar da frijitmiÅŸ. Rivayet olunurmuÅŸ ki Neriman’ı tezgahından geçirecek er kiÅŸi henüz ahir zamana intikal etmemiÅŸ, o mübarek ana o yavuz yiÄŸidi daha doÄŸurmamıştır… Her nasılsa Temmuz gecelerinden bir mehtaplı gecede , Afet-i Devran Neriman’ın Büyükada’ya gitmesi icab etmiÅŸ. Çevresindekiler acele etmemesini sabahı, ilk vapuru beklemesini önermiÅŸler. Dinlemeyip ısrar edince de Ali’nin namını anlatmislar. Åžuh bir kahkaha savurmuÅŸ Neriman:

- ‘Hahahayyyyt, demis, O kayıkçı parçası mı namusuma el sürecek?’

Aman yapma etme büyük konuÅŸma, Ali’nin kayığına binip de donuna dokunmadan inen yok demiÅŸler.. DinletememiÅŸler. Nihayet binmiÅŸ Neriman Ali’nin kayığına.. Çek demiÅŸ Büyükada’ya.. Hayhay demiÅŸ Ali.. Vira bismillah çekip asılmış küreklere.  Moda burnu hızasına geldiklerinde, Neriman dayanamayıp göz ucuyla kaçamak bakışlar atmaya baÅŸlamış Ali’ye… Bir yandan Ali’nin namınının hiç de haksız olmadığını düÅŸünürken bir yandan da içinde kıpraÅŸan karşı koyamadığı arzuya gem vurmaya çalışıyormuÅŸ. . Bir kaç kez göz göze gelmiÅŸler… Ali hiç sesini çıkarmamış. Derken Neriman’ın kaçamak bakışları sıklaÅŸmış.. Zaptetmeye çalıştığı arzuları çoÅŸtukça coÅŸuyormuÅŸ..

Öte yandan da uÄŸruna erkeksiz yaÅŸadığı belki de eline erkek eli deÄŸmeden mundar olup öte aleme hicretine sebep olacak namı geliyormuÅŸ aklına… O, içinde böyle fırtınalar yaÅŸarken, Ali sessizliÄŸi bozuvermiÅŸ , bir yandan küreklere asılırken bir yandan da nasihat verir gibi, of çeker gibi mırıldanmaya baÅŸlamış:

- ‘Derleeeeeer, derleeeeeer, derleeeeeer, derleeeeeer. ..’

Ses etmemiÅŸ Neriman.. Ali devam etmiÅŸ ,

- ‘Derleeeer, derleeer, derleeer, derleer…’

Neriman zaten hormonlarıyla amansız bir cenk halinde, Ali’nin umursamazlığı ve derleeer derleeer ÅŸeklindeki hu çekmesi iyice sinirlerini bozmuÅŸ ve çıkışmış:

- ‘Ne derler be!? Ne derleeeer?’

Ali sakin, türkü kıvamında, sanki kendi kendine sesli düÅŸünüyormuÅŸ gibi devam etmiÅŸ..

- ‘Derleeer derleeeer. Ali’nin kayığına bindin bir kere Neriman. Vermesen de verdi derleeer…‘ 

İlgili İçerik :